รีวิว IOU [Clinic A]

ฉันผ่าตัดที่นี่เมื่อ 8 ปีก่อน เป็นการผ่าตัดครั้งแรกของฉัน ตั้งแต่ยังเด็กตาฉันก็เป็นสิ่งที่ทำให้เครียด เลยอยากผ่าตัดมาก ตาฉันไม่มีตาสองชั้น แต่มีหลายชั้นซ้อนกัน ทำให้เปลือกตาดูย่นมาก ฉันเป็นผู้ชาย และตอนนั้นคิดว่าตาสองชั้นแบบซ่อนจะต้องเห็นชัดเหมือนผู้หญิงแน่ๆ เลยลองค้นในอินเทอร์เน็ตว่าไม่มีชั้นตา/ตาสองชั้น แล้วที่นี่ก็ขึ้นมาเป็นอันดับแรก ฉันเห็นที่อื่นด้วย แต่ที่นั่นบอกว่าจะทำตาสองชั้นแบบซ่อนให้บางที่สุด เลยไม่ได้ไป พอไปปรึกษาเพราะเป็นครั้งแรกก็เลยงงๆ แต่จนถึงตอนนี้ยังจำได้ ผู้จัดการปรึกษายูริ ใจดีมากจริงๆ ช่วยวางเส้นตาให้ดีโดยไม่มีอะไรเกินจำเป็น และยังจับได้ด้วยว่าตาฉันไม่เท่ากัน น้ำเสียงของเธอมีความเฉื่อยๆ นุ่มๆ เฉพาะตัว ทำให้จำได้มาก แล้วการปรึกษากับคุณหมอใหญ่ก็เท่มาก.. เป็นความทรงจำที่ทำให้ฉันตกใจ เขาบอกว่านี่เป็นเคสที่ดูยังไงก็ต้องออกมาดี และเป็นเคสที่เขาอยากทำด้วย ถ้าพูดเกินจริงนิดหน่อยคือเหมือนเขาอ้าแขนต้อนรับฉันเลย.. ฉันรีบวางมัดจำแล้วผ่าตัด ตอนนั้นผู้จัดการยูริคงเห็นว่าฉันอายุน้อย ไม่รู้อะไรเลย แล้วยังต้องเดินทางไปกลับจากต่างจังหวัดก็น่าสงสาร หรืออาจจะรู้สึกผิดที่ตั้งราคาสูงแต่ฉันไม่ขอลดราคาเลย เธอเลยหักค่ารถให้ 150,000 วอน ตอนนั้นฉันรู้สึกขอบคุณมากจริงๆ.. แล้วพอผ่าตัดเสร็จ ตาข้างหนึ่งออกมาสวยเหมือนวาดไว้ แต่ตาอีกข้างไม่เท่ากัน ตอนนั้นไม่ค่อยพอใจ แต่คิดว่าผ่าตัดครั้งเดียวก็จบ เลยปล่อยไป แต่ตอนกลับไปตรวจติดตาม ยูริก็บอกว่าตาไม่เท่ากันอีก แล้วคุณหมอก็บอกว่ามาแก้ใหม่กันเถอะ! เลยอีก 6 เดือนฉันได้แก้เฉพาะตาข้างเดียว! (ฟรี) หนึ่งสัปดาห์หลังผ่าตัดแก้ ฉันกลับไปตรวจติดตาม แล้วในมุมมองของคุณหมอใหญ่ยังรู้สึกว่าสมมาตรยังไม่พอ ก็เลยถามว่ามีเวลามั้ย แล้วผ่าตัดให้อีก แต่เพราะเขาดูแลใส่ใจและแก้ซ้ำให้แบบนั้น ตอนนี้ตาฉันก็สวยและไม่เหลือร่องรอยว่าทำมาเลย ผ่านไป 8 ปีแล้ว ตอนนี้ก็ยังผ่าตัดออกมาดีมาก ทั้งคุณหมอและฉันพอใจ 100% ถึงตอนนั้นเวลาตรวจติดตามทีไรก็ต้องเดินทางไปกลับจากต่างจังหวัดเข้าโซล 7 ชั่วโมงตลอด แต่ก็เป็นความทรงจำที่ดีเสมอ แล้วพอออกจากที่นั่นก็มักจะไปกิน Subway ด้วย ยังไงก็ตาม ตอนนี้ก็ยังไม่คลาย ตาก็ยังตึงและดีมาก... นอกจากตา ฉันยังไปทำโครงหน้าและจมูกที่โรงพยาบาลอื่นด้วย อาจเพราะฉันเข้ากับการทำศัลยกรรมเป็นพิเศษก็ได้... เรื่องนี้เป็นเรื่องเมื่อ 8-9 ปีก่อน เลยไม่รู้ว่าตอนนี้เป็นยังไงบ้าง ยังจำได้ชัดเลยว่าตอนอายุน้อยมาก เดินหาทางในถนนคังนัมที่วุ่นวายแล้วกลัวมาก แม้แต่วันผ่าตัดก็ยังหลงทางเพราะต่อรถไฟใต้ดินไม่เป็น ทำให้เริ่มช้าถึง 1 ชั่วโมง 30 นาที.. แต่พวกเขาก็ยังรับฉันไว้ แถมวันนั้นเป็นวันเสาร์ พนักงานต้อนรับทั้งหมดกลับบ้านไปแล้ว และผู้จัดการยูริก็รอฉันอยู่ เป็นโรงพยาบาลที่ใจดีมาก ตอนนั้นฉันยังคิดว่าทุกโรงพยาบาลเป็นแบบนี้ ตอนนี้การไปคังนัมฉีดยาและประลองไหวพริบกับผู้จัดการปรึกษากลายเป็นชีวิตประจำวันไปแล้ว ทำไมฉันถึงกลายเป็นแบบนี้นะ