เหมือนจะผ่านมาประมาณ 3-4 ปีแล้วตั้งแต่ผ่าตัด ฉันทำผ่าตัดตาสองชั้นแบบกรีด, เปิดหัวตา และฉีดโบท็อกซ์หน้าผาก เหตุผลที่ไปคือที่นี่จะชี้แค่การผ่าตัดที่จำเป็นจริงๆ โดยเฉพาะไม่ค่อยแนะนำการแก้หนังตาตก เลยไปค้นบทความเกี่ยวกับการแก้หนังตาตกในอินเทอร์เน็ตเยอะมากก่อนจะไปหา (ที่โรงพยาบาลอื่นนอกจากที่นี่ ทุกที่แนะนำให้แก้หนังตาตกหมด)
ตอนที่ไม่รู้อะไรเลย ฉันทำตาสองชั้นมา พอบวมยุบลง เส้นชั้นตาก็ถูกเนื้อกลบจนมองไม่เห็น เขาทำให้เล็กเกินไป เลยต้องผ่าตัดแก้เพื่อให้ใหญ่ขึ้นอีกครั้ง ถึงจะทำสองครั้งแต่แผลเป็นกลับแทบไม่เหลือเลย ถ้าไม่พูดก็ไม่มีใครรู้ ตาข้างหนึ่งเป็นแบบ in-out อีกข้างเป็น in-line แต่ส่วนหัวของข้างที่เป็น in-out หลุดไปแล้ว เลยปล่อยอยู่แบบนั้น บางทีก็รู้สึกว่าธรรมชาติกว่าเดิม... ยังไงก็รำคาญ.. ตอนนั้นมีพยาบาลคนหนึ่งตาโตมาก และนิสัยแย่มาก ไม่รู้ว่ายังอยู่ที่นั่นไหม
ยังไงก็ตาม ถ้าคุณมีเส้นตาที่อยากได้ ต้องบอกให้ชัดตอนปรึกษา ความทรงจำฉันค่อนข้างเลือนๆ แต่เหมือนก่อนผ่าตัดไม่ได้คุยอะไรมากก็ขึ้นนอนเลย เขาวาดเส้นตอนฉันนอนอยู่ด้วยอะไรบางอย่างคล้ายเข็ม? แล้วก็เข้าผ่าตัดเลย แต่คุณหมอไม่ให้ฉันดูเส้นนั้น การเปิดหัวตาไม่ค่อยเห็นชัด มีแค่รอยแผลสีขาว และเนื้อพับหัวตายังอยู่
ผ่านมานานแล้วกลับมามอง โบท็อกซ์ตอนนั้นฉันไม่ค่อยเข้าใจ แต่ช่วยแก้นิสัยใช้หน้าผากช่วยเปิดตาได้ คนที่ใส่แว่นก็มักจะมีนิสัยแบบนี้เยอะ หลังทำตาสองชั้น แนะนำให้ทำเลสิคหรือเลี่ยงแว่น แล้วใช้ตาเปิดเองจริงๆ ยังไงฉันทำแบบกรีดแล้วส่วนหัวของตาข้างหนึ่งก็ยังหลุดอยู่ T_T เส้นชั้นตาฉันชอบมาก แต่ก็แอบเสียดาย