มีรีวิววันที่ 2 หลังผ่าตัดด้วยนะ ถ้าสงสัยก็ไปดูแยกได้เลย วันนี้เป็นรีวิววันที่ 10 แล้วจ้า
จริงๆ... ฉันภาวนาแล้วภาวนาอีกให้เวลาผ่านไปไวๆ เพราะสภาพตอนนั้นไม่เหมือนคนเลย พูดจริงไม่เว่อร์ ประมาณว่า... ระดับโฮโมเซเปียนส์? ตอนนี้ อ้อ ตอนนี้วิวัฒนาการเสร็จแล้ว เป็นคนแล้ว พอผ่านไปครบ 1 สัปดาห์เป๊ะๆ ก็กลับมาเป็นคนเลย ฉันพยายามลดบวมทั้งน้ำฟักทอง ประคบเย็น ประคบอุ่น แล้วก็เดินเล่น ทำหมดเลย
ที่ที่ฉันทำ เขามีการดูแลหลังผ่าตัดให้ไปฆ่าเชื้อทุกวันจนถึงวันที่ 4 หลังผ่าตัด ตอนนั้นทั้งหน้าและในปากบวมตุ่ยมาก จนกินอะไรไม่ได้เลยนอกจากของที่ดื่มได้ ฉันกินซุป ไอศกรีม นม โปรตีนเชค (โจ๊กก็ไม่ได้กิน) แล้วคนที่ฆ่าเชื้อให้ชมว่าในปากสะอาดมาก บอกไว้ก่อนว่าการฆ่าเชื้อไม่เจ็บ ตอนทำครั้งแรกต้องอ้าปากที่บวมมาก อาจรู้สึกเจ็บนิดหน่อย แต่บริเวณที่ผ่าตัดไม่ได้เจ็บ สำหรับฉันสิ่งที่ลำบากคือการต้องฉีดยาปฏิชีวนะทุกวัน... เพราะฉันไม่ชอบเข็มฉีดยา
แต่จริงๆ ตั้งแต่วันที่ 5 เป็นต้นมา ความอยากอาหารกลับมาแบบจะบ้า ฉันเลยอ่านรีวิวทุกรีวิวที่หาได้ แล้วก็พบว่าจริงๆ แบ่งครึ่งเลย ระหว่างคนที่กินอย่างระวังกับคนที่กินแต่อาหารเหลวจริงๆ,,, แต่ความอยากอาหารชนะ ตั้งแต่วันที่ 5 ฉันเริ่มอมขนมปัง ช็อกโกแลต ขนมให้ละลาย กินข้าวคลุกแกงกะหรี่นิดหน่อยแล้วกลืนทันที กินปลาบด แล้วก็กิมจิก็กลืนลงไปเลยโดยไม่เคี้ยว หลังจากครบหนึ่งสัปดาห์ อาการบวมในปากลดลงมาก จนไม่รู้ตัวว่าตัวเองเริ่มเคี้ยวเต้าหู้แล้ว ลองเคี้ยวขนมปังนิดหน่อยด้วย เหมือนไม่มีปัญหาอะไร เมื่อวานเลยลองกินพิซซ่าครั้งแรกโดยตัดเป็นชิ้นแล้วเคี้ยวเบาๆ ทีละนิด กินไป 2 ชิ้นแบบนั้นแล้วกรามก็เจ็บอยู่ แต่เหมือนไม่มีปัญหาอะไร เคี้ยวละเอียดไม่ได้ เพราะกลัว... ความเร็วในการกินช้ามาก ตั้งแต่สัปดาห์ที่ 2 กำลังรอกินของที่刺激นิดๆ อยู่ ไม่สิ ระหว่างนั้นฉันแอบกินแค่น้ำซุปหม่าล่าทังนิดเดียว แต่มัน刺激มาก แล้วกิมจิก็เผ็ดมากเลย... แย่แล้ว ปากกลายเป็นปากเด็กไปแล้ว...
อ้อ! คนส่วนใหญ่พูดถึงเสมหะปนเลือดกับน้ำมูกกันเยอะ แต่ฉันแปลกตรงที่มีแค่เลือดกำเดาไหลประมาณ 2 ครั้งแล้วจบ?? เสมหะมีนะ แต่ไม่มีเลือดเลย ไม่มีอะไรที่ไม่สบายหรือรู้สึกคลื่นไส้เลย ฉันเลยคิดว่านี่ฉันแปลกหรือเปล่า เลือดกำเดาก็ไม่ได้ไหลพรากๆ ด้วย ก็เลย... แต่น้ำมูกเยอะขึ้นจริงๆ จนถึงวันที่ 5 คืออยู่กับทิชชู่ตลอด
อาการบวมจนถึงวันที่ 7 ยังดูไม่ค่อยดี วันที่ 8 ฉันไปทำงานและใส่หน้ากากทั้งวัน ข้าวก็เอาขนมปังมาอมให้ละลายใต้หน้ากากแบบลวกๆ... อ้อ ตอนนี้ยังไม่ได้เปิดหน้ากาก... ตอนนี้หน้าดูเหมือนจะเปิดหน้ากากได้แล้ว แต่ปัญหาคือการยิ้มกับการกิน... ยิ้มไม่ได้... มุมปากยกไม่ขึ้น เพราะโหนกแก้มยังบวมอยู่ เวลา笑เลยดูเกร็งๆ เมื่อไหร่จะยิ้มได้ก็ไม่รู้ อ้อ แล้วถ้าหัวเราะมากไป โหนกแก้มจะเจ็บ โหนกแก้มตึง...
ความเปลี่ยนแปลงของใบหน้า อืม อันนี้ค่อนข้างก้ำกึ่ง แต่ใน CT ความต่างก่อนหลังของฉันชัดมาก แล้วพอลูบไล่ตามกรอบหน้า โหนกแก้มด้านข้างก็ไม่มีแล้ว แต่ถ้ามองเฉยๆ ตอนนี้ยังเป็นหน้าถั่วลิสงอยู่ อาจเพราะก้อนบวมเหมือนลูกอมใต้คางยังไม่หาย... ฉันมีแก้มตอบตอนวันที่ 3 แต่อันนี้ดูเหมือนจะหายไปตามเวลา ตอนนี้ก็จางลงบ้างแล้ว โหนกแก้มมุม 45 องศาก็ดูเหมือนหายไป แต่เดิมฉันมีไขมันบนหน้าน้อยมาก มุม 45 องศาเลยไม่สวยจริงๆ แต่ตอนนี้เพราะบวม มุม 45 องศาเลยกลมมาก จนแอบอยากให้บวมไม่ยุบเหมือนกัน... ยังไงถ้าจะดูผลชัดๆ คงต้องรอให้บวมยุบกว่านี้ก่อนถึงจะรู้ แต่เส้นโค้งของหน้าดูนุ่มลงจริงๆ แล้วทีนี้คางก็โผล่ให้เห็นชัดตลอด... นี่คือการเสพติดหรือเปล่า... แต่ฉันจะไม่ทำหรอก ไปฉีดโบท็อกซ์ดีกว่า...
อ้อ! แล้วก็จนถึงวันที่ 5-6 ถ้าไม่ได้ใส่สายรัดหน้า ฉันรู้สึกจริงๆ ว่าเนื้อบริเวณโหนกแก้มค่อยๆ ไหลลงมา? ยังไงเนื้อเยื่อก็ต้องยึดติดให้ดีใช่ไหมล่ะ ฉันเลยตั้งใจใส่สายรัดหน้ามาก และตอนนี้ก็ยังใส่อยู่ แต่ตอนนี้คงเริ่มติดดีขึ้นแล้วมั้ง เพราะเวลาไปทำงานแล้วไม่ได้ใส่ก็ไม่รู้สึกแบบนั้นแล้ว แต่ความรู้สึกนั้นแย่มากจริงๆ เหมือนเนื้อกับกระดูกแยกออกจากกัน... ตอนนี้อยู่กับสายรัดหน้าสบายกว่า...
ก็... เพราะฉันใส่ทุกอย่างที่ตัวเองสงสัยและเคยค้นหามา เลยยาวไปหน่อย แต่สรุปคือ ขอให้อดทนแค่หนึ่งสัปดาห์นะ ทุกคนที่ทำโหนกแก้ม ลองทนแค่หนึ่งสัปดาห์กันเถอะ! แต่พออ่านรีวิวทั้งหมดแล้ว เรื่องนี้ก็แตกต่างกันไปตามโรงพยาบาลจริงๆ ฉันทำที่โรงพยาบาลที่ผ่าผ่านแผลในช่องปาก และจากรีวิวของโรงพยาบาลที่ฉันทำ ส่วนใหญ่ดูเหมือนว่าถ้าทนแค่หนึ่งสัปดาห์ก็จะดีขึ้น
ครั้งหน้าจะเอารีวิวรูปภาพมานะ