ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ฉันเอารูปเก่า ๆ ที่เคยถ่ายไว้ซึ่งก็มีไม่กี่รูป มาดู แล้วรูปไหนที่ทำให้รู้สึกแย่ก็ฉีกทิ้งไปเลย ไม่ค่อยมีแรงจูงใจด้วย รู้สึกแย่มาก ก่อนหน้านี้อยู่กับจมูกฮัมพ์มานาน ก็เลยคิดว่าคงต้องยอมรับ และใช้ชีวิตไปแบบนั้น แต่พอมันก็กลายเป็นความเครียด เลยไปกรอออกมา ตอนนี้ไม่ใช่เรื่องบวมที่จมูกแล้ว แต่เหมือนการตัดกระดูกจะกลายเป็นการตัดมากเกินไป ทำให้ข้างหนึ่งยุบเข้าไป รู้สึกเหมือนมีอะไรขาดไป
อยากฟื้นฟูการตัดกระดูก ถึงจะกลับไปเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็อยากให้ฟื้นกลับมาได้บ้าง...
ฉันควรไปพบศาสตราจารย์ Jang Yong Ju ที่ Seoul Asan ดีไหม?